به گزارش سراج24، باز هم مسافران دیگری به مقصد نرسیدند این بار پرواز طبس، پرونده پروازهای ناتمام هواپیماهای ایران را باز کرد و خاطرات صدها کشته پرواز را زنده کرد و در آخرین سانحه هوایی، هواپیمای ایران ۱۴۰ در فرودگاه مهر آباد سقوط کرد و نزدیک به ۴۰ نفر از هموطنانمان جان باختند.
بر اساس گزارش های رسیده خلبان هواپیما لحظاتی پس از شروع پرواز در تماس با برج مراقبت از ایجاد مشکلی سخن گفته بود که در همان لحظه باعث سقوط هواپیما شد.
هواپیمایی که نسبت به دیگر هواپیماهای فعال در خطوط هوایی کشور، نوساز بوده و ساخت شرکت صنایع هوایی ایران است و در رابطه با این هواپیما گفته می شود که اولین نمونه این هواپیما به منظور گشتزنی دریایی ساخته شده بوده و در زمان تولید آن در سال ۱۳۸۷ اعلام شده بود که هواپیمای ایران ۱۴۰از لحاظ موتور و تجهیزات، نسبت به نمونه اکراینی آن یعنی آنتونوف ۱۴۰ پیشرفته تر است.
هنوز علت وقوع این سانحه پرواز طبس مشخص نیست اما نگاهی به گذشته صنایع خودروسازی و آتش گرفتن پژوهای ۲ هزار و نقص ایمنی بسیاری از خودروهای نوساز، این امیدواری هراس انگیز را ایجاد می کند که نقص فنی علت این حادثه نباشد که در صنعت هواپیماسازی، احتمال ریسک بسیار بالاست.
این در حالی است که معمولا در بررسی سوانح سفرهای جاده ای، ایمنی جاده ها و نقص خودروها کمتر در نظر گرفته می شود و اغلب به رانندگان توصیه می شود که پیش از سفر، از سالم بودن وسیله نقلیه خود مطمئن شده و در جاده ها قوانین رانندگی و احتیاط را رعایت کنند.
اما این واقعیت، غم انگیز است که در سفرهای هوایی و سفر با قطار، هیچ راهی برای حفظ ایمنی از سوی مسافران وجود ندارد و حتی خلبان هم تنها در بخشی از این ماجرا دست دارد و بقیه مربوط به شرکت های هواپیمایی و البته مربوط به دولت هاست.
کارشناسان معتقدند تعداد سوانح هوایی پیش آمده در ایران در مقایسه با تعداد پروازها، گویای نقص هواپیماها و عدم امنیت خطوط پروازی کشور است و ناامنی خطوط پروازی ایران نتایج منفی بیشماری را بر اقتصاد کشور و نیز اقتصاد گردشگری در پی دارد. از جمله کاهش تردد هوایی در کشورمان برای توقف و یا سوختگیری و کاهش مسافرت های هوایی در کشور است تا جایی که باعث تعطیلی ۸۰درصدی فرودگاه های شهرهای کوچک شده است.
تحریم های اقتصادی غرب علیه ایران، عدم آموزش استاندارد خلبانان و کنترل کیفی میزان خطای آنان، ضعف در عمل به معیارهای ایمنی هواپیماها، و سو مدیریت و برنامه ریزی نادرست باعث میزان بالای تعداد سوانح هوایی در ایران است که در این میان تحریم های اقتصادی نقش کاملا مشخصی دارند امید می رود که به تحقق رسیدن مذاکرات ژنو و لغو تحریم ها بتواند ضریب این ایمنی را بالا ببرد.
جدا از همه بحث های سیاسی و جناح بندی ها، آن چه بیشتر از همه این موضوعات ارزش دارد جان هموطنان ماست که با عدم ایمنی جاده ها، نقص خودروها و هواپیماها و مشکل ریل ها و قطارها سفر را به لذتی ناامن تبدیل کرده است.
لذتی که آمارها خبرهای خوشی از آن نمی دهند بر اساس آمارها تا سال ۸۹، یک هزار و سانحه هوایی در میان هواپیماهای ایران رخ داده است که بین ۵۰ تا ۷۰ سانحه آن مرگبار بوده اند و بیش از هزار و ۸۶۶ صد نفر جان خود را در سوانح هوایی ایران از دست دادهاند.
همچنین نسبت ایمنی ما نسبت به کشورهای توسعه یافته ۴ درصد بوده در حالی که این رقم در اروپا ۴ صدم درصد است و این یعنی اینکه ضریب ریسک پروازی در ایران ۱۰ برابر کشورهای توسعه یافته است.
از سوی دیگر در جاده ها وضع خطرناک تر است و به گفته مسولان حوادث ترافیکی مهمترین و اولین عامل مرگ و میر در کشور است . در همین رابطه، «محمد آقاجانی» معاون درمان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اعلام کرده که سال گذشته (۱۳۹۲)، ۱۹ هزار کشته، ۲۵۰ هزار مجروح و ۷۰۰ هزار پرونده مربوط به سوانح ترافیکی بوده است. بنابراین لازم است یک بار و بطور جدی فکری به حال ایمنی مسافران در همه شکل های سفر از هوایی گرفته تا ریلی و جاده ای شود.
و اما ماجرای سقوط های ۱۴۰هواپیمای یادآور توپولوف های سال های نه چندان دور است.
دوم دی1381 سرنگونی هواپیمای آنتونوف-۱۴۰ در نزدیکی اردستان باعث مرگ شماری از کارشناسان هوافضای اوکراینی و روسی که برای گشایش خط تولید نمونه مشابه به ایران میآمدند شد.
سوم دی ماه 1384، یک هواپیمای آنتونوف-۱۴۰ خطوط هواپیمایی جمهوری آذربایجان با ۲۳ مسافر در سواحل دریای خزر سرنگون شد و تمامی مسافران آن کشته شدند.
24 اسفند 1387، هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ در حوالی فرودگاه شاهین شهر اصفهان سقوط کرد و تمامی پنج سرنشین هواپیما جان باختند. سانحه سقوط هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ هنگامی رخ داد که خلبانان یکی از شرکتهای هواپیمایی شامل یک استاد خلبان و ۴ خلبان در حال آموزش، در حال گذراندن آموزشهای تایپ (نوع) این هواپیمای دوموتوره جهت ورود به ناوگان این شرکت بودهاند.
منبع: رویکرد
